Arte pamore

nga Yzedin Hima Dita e kujtesës (Shoah), 27 janari, është Dita e nderimit dhe kujtesës për miliona hebrenj, masakruar nga nazistët gjatë Luftës II Botërore. Bota...

Parathënie për enciklopedinë “Shqiptarët në Artin Botëror” të Prof. Dr. Ferid Hudhrit Në sallonin e pritjes të njërës prej kështjellave mesjetare të Luarës në Francë, të...

Në moshën gjashtë vjeç doja të bëhesha kuzhinier. Në moshën shtatë vjeç, Napoleon. Edhe më vonë dëshirat e mia shtoheshin jo më pak sesa synimi për...

Govata… qe e para, që më zunë sytë, govatë e zakonshme; e thellë, me anë të rrumbullakosura. Nga ato që shiten në pazar. Mua më nxinte...

nga Walter Isaacson Sapo arriti në atë momentin e padëshiruar të të mbushurit tridhjetë vjeç, Leonardo da Vinci i shkroi një letër sundimtarit të Milanos, ku i...

Sa qasej dreka, zinin kambanat e binin, nëpër kisha... Ia thoshte edhe myezini lart, në minare, te Xhamia-Mbret... Atë kohë, dilja në prag të derës së madhe. Kisha...

Të vendosësh krijimet në kontekstin e sotëm, nga koha kur janë prezantuar apo janë publikuar për herë të parë, është si të kesh krijuar diçka të re, në një transformim të vazhdueshëm. Në këtë paradigmë artisti Adrian Paçi ndërtoi koleksionin e portreteve në retro, duke u prezantuar në një ekspozim të plotë, personal, më 20 shtator, në Galerinë Kombëtare të Arteve, të kuruar nga Adam Budak. Nga dinamikat e largimit dhe mërgimit, përmes një rituali të përkatësisë dhe identifikimit, deri te mekanika e vetëfuqizimit dhe emancipimit, nga pafajësia e fëmijërisë drejt inicimit shoqëror dhe deri në një zë të pjekur të një rezonance politike, vepra e Adrian Pacit (lindur më 1969, Shkodër) shpalos narracionin e zhvendosjes dhe humbjes.

Nga Anila Dedaj Vepra është e para që çel rrugëtimin e ekspozitës Kolë Idromeno në retrospektivë, të kuruar nga Erzen Shkololli, dhe pasohet nga një pikturë që artisti shumëdimensional...