Robert Frost
NJË MBRËMJE ME BORËU NDALA NDANË KORIJES
Një grimë gjeta prehje ndanë asaj korijeI zoti diku larg në strehën e tij flinteS’kishte frymë njeriu...
trokitja e vjeshtës…
gjethet mundohen në fijen e ekuilibrit të lartësisëtë zbresësh në tokën e njerëzve s’është gjithmonë gjëbukur
një botë brenda poezisë simedëgjon trokëllimën zëmekur...