Kreu Letërsi Bibliotekë Petro Marko: “Shokun Zylo” të Dritëroit lexoni! “Hasta la vistën” lërjuani...

Petro Marko: “Shokun Zylo” të Dritëroit lexoni! “Hasta la vistën” lërjuani studiuesve dhe studentëve

Nga Hyjni Ceka

Ato vite të hershme, kur isha mësues i shqipes në shkollat e Cërrikut, s’e di… nga më erdhi ai trill dhe i paç sjellë, njërin mbas tjetrit, gjithë autorët e “veprave të programit”, në gjimnazin “Tomor Sinani”, por edhe në Tenikumin Bujqësor “Mihal Shahini”.

Ishte radha e “Hasta la vistës”… Thirra Petron…
Ai, veç kur më vjen, me Dhimitër Shuteriqin dhe Dritëro Agollin… Bashkë.
Ka qenë tetor, më duket, viti 1973… Ndoshta… dhe Muaji i Letërsisë.
Bëmë punë të mirë… Maturantët, jo që mësuan shumë, por edhe u kënaqën…
Kur dolëm, qe pasdrekë… Në mes të qytetit, shohim popull, të mbledhur si për festë.
Ndonjë miting pandehëm!
Po, doli ndryshe!
Sa afruam, njerëzit nisën të pëshëndesnin. Në fillim, tek e tek, pastaj, në kor:
-Hasta la vista!… Hasta la vista!
Së fundi, u mor vesh që gjithë ai rrëmet qe dyndur, në mes të sheshit, të nderonte shkrimtarin që u kishte rrëmbyer zemrat…
Dhe merreni me mend, ishte viti 1973, kulm i diktaturës.
Naftëtarët kishin lënë punën me kokën e vet… Dhe këtë e kishin bërë veç për autorin e “Hasta la vistës”…
S’qe çajre! Hapëm dyert e Shtëpisë së Kulturës dhe hymë brenda… U mbush salla kac mi pic e s’kishe ku hidhje kokrrën e mollës… Improvizuam dhe presidiumin… Sigurisht, në mes, vendosëm Dritëroin, se ai posa qe zgjedhur Kryetar i Lidhjes. Petroja mënjanë. Unë, në anën tjetër.
Po, lexuesit, ku pyetnin për kryetar e stërkryetar…Të gjithë i drejtoheshin shkrimtarit të preferuar, Petro Markos.
Ai tregoi, atë çast, një sjellje të përsosur dhe, me takt, shpalosi karakterin e vet… Aty njoha Petro Markon, në tërë qenien e tij… Gjenialitetin krijues ia kisha pikasur me kohë, se bëja vite që ia ndiqja veprën… Po modestinë, s’më pat rënë hera ta rrokja!… Thjeshtësia e tij arrinte gjer në madhështi.
Në atë takim me qytetarë të Cërrikut, me të vërtetë, foli për veprën e vet, por me masë…. Sa për të shkuar radhën e për t’iu përgjigjur pyetjeve të lexuesve. Pjesën tjetër të bisedës e përqendroi te romani “Shkëlqimi dhe rënia e shokut Zylo” që sapo ishte botuar ato ditë…
Ndoshta për krijimtarinë e tij dhe iu mbajt goja nga pak, edhe belbëzoi, por kur iu desh të fliste për Zylon e Dritëroit, i erdhi mirë zëri dhe ligjëroi, si veç bilbilat e Bregut dinë t’ia thonë, ndën gjethe të dafinave e portokalleve…
Dhe… dini ç’tha?!
Ja, si tani më kujtohet:
-“Shokun Zylo” të lexoni! “Shokun Zylo” të Dritëroit! “Hasta la vistën” lërjuani studiuesve dhe studentëve. E bëri punën e vet ajo… Sot është koha e Zylove… T’u biem Zylove se na morën shpirtin! S’po na lënë të marrim frymë e të bëjmë për së mbari…

Ato vite të hershme, kur isha mësues i shqipes në shkollat e Cërrikut, s’e di… nga më erdhi ai trill dhe i paç sjellë, njërin mbas tjetrit, gjithë autorët e “veprave të programit”, në gjimnazin “Tomor Sinani”, por edhe në Tenikumin Bujqësor “Mihal Shahini”.

Ishte radha e “Hasta la vistës”… Thirra Petron…

Ai, veç kur më vjen, me Dhimitër Shuteriqin dhe Dritëro Agollin… Bashkë.

Ka qenë tetor, më duket, viti 1973… Ndoshta… dhe Muaji i Letërsisë.

Bëmë punë të mirë… Maturantët, jo që mësuan shumë, por edhe u kënaqën…

Kur dolëm, qe pasdrekë… Në mes të qytetit, shohim popull, të mbledhur si për festë.

Ndonjë miting pandehëm!

Po, doli ndryshe!

Sa afruam, njerëzit nisën të pëshëndesnin. Në fillim, tek e tek, pastaj, në kor:

-Hasta la vista!… Hasta la vista!

Së fundi, u mor vesh që gjithë ai rrëmet qe dyndur, në mes të sheshit, të nderonte shkrimtarin që u kishte rrëmbyer zemrat…

Dhe merreni me mend, ishte viti 1973, kulm i diktaturës.

Naftëtarët kishin lënë punën me kokën e vet… Dhe këtë e kishin bërë veç për autorin e “Hasta la vistës”…

S’qe çajre! Hapëm dyert e Shtëpisë së Kulturës dhe hymë brenda… U mbush salla kac mi pic e s’kishe ku hidhje kokrrën e mollës… Improvizuam dhe presidiumin… Sigurisht, në mes, vendosëm Dritëroin, se ai posa qe zgjedhur Kryetar i Lidhjes. Petroja mënjanë. Unë, në anën tjetër.

Po, lexuesit, ku pyetnin për kryetar e stërkryetar…Të gjithë i drejtoheshin shkrimtarit të preferuar, Petro Markos.

Ai tregoi, atë çast, një sjellje të përsosur dhe, me takt, shpalosi karakterin e vet… Aty njoha Petro Markon, në tërë qenien e tij… Gjenialitetin krijues ia kisha pikasur me kohë, se bëja vite që ia ndiqja veprën… Po modestinë, s’më pat rënë hera ta rrokja!… Thjeshtësia e tij arrinte gjer në madhështi.

Në atë takim me qytetarë të Cërrikut, me të vërtetë, foli për veprën e vet, por me masë…. Sa për të shkuar radhën e për t’iu përgjigjur pyetjeve të lexuesve. Pjesën tjetër të bisedës e përqendroi te romani “Shkëlqimi dhe rënia e shokut Zylo” që sapo ishte botuar ato ditë…

Ndoshta për krijimtarinë e tij dhe iu mbajt goja nga pak, edhe belbëzoi, por kur iu desh të fliste për Zylon e Dritëroit, i erdhi mirë zëri dhe ligjëroi, si veç bilbilat e Bregut dinë t’ia thonë, ndën gjethe të dafinave e portokalleve…

Dhe… dini ç’tha?!

Ja, si tani më kujtohet:

-“Shokun Zylo” të lexoni! “Shokun Zylo” të Dritëroit! “Hasta la vistën” lërjuani studiuesve dhe studentëve. E bëri punën e vet ajo… Sot është koha e Zylove… T’u biem Zylove se na morën shpirtin! S’po na lënë të marrim frymë e të bëjmë për së mbari…

SHKRUAJ NJË PËRGJIGJE

Ju lutem lini komentin tuaj!
Ju lutemi shënoni emrin tuaj këtu

Artikujt më të fundit

Poezi nga Alma Braja

ÇFARË DO TË THOTË BEFASIM, NËSE JO SHMANGIE VETMIE? I. “Mos iu afro fjalës! Fjala nuk është...

Poezi nga Ermir Nika

DRURËT Çdo natë shoh në ëndërr drurë të vetmuar me degët rëgjuar prej shirash të përkohshëm, indiferentë nga zhurma e pyjeve,...

Albana Nexhipi Lekaj: Përkthimi, përpjekje për t’u bërë njësh me autorin

Përkthimi: interpretim, përshtatje apo shqipërim? Vetë dilema që shtrohet, dëshmon se kemi ende shumë paqartësi mbi një prej proceseve më...

Frano Kulli: “Toka jonë” …e Salvator Gjeçit, nga “Ylli i kuq” në Shënkoll të Bregut të Matës

Drama “Toka jonë”, që ende sot është diku në skutat e kujtesës së disa brezave, në rrafshin e trashëgimisë së re letrare,...