Kreu Letërsi Bibliotekë Ngarend pas ikjes

Ngarend pas ikjes

Cikël poetik nga Andreas Dushi

Gjithë natën,
Fëtyrën tënde e shoh vizatuar,
Në pentagramin e pranverës time,
Që si melodi largon vjeshtën,
E ikjes tënde!

Agimi e theu triumfalisht xhamin e errësirës
Trishtim!
U erdhi fundi ëndrrave…
Ëndrrave të mia me ty!

* * *

Dashuria jote,
Më lagu këmbët me baticën e saj,
Unë u gënjeva e u hodha,
Për të notuar në të!

Batica iku,
Çka mbeti ishte rëra
Mes së cilës ngulur
Rrinte koka ime!

* * *

Boshi çeli krahët,
Përqafoi zbrazëtinë time…
U bënë një!

Bota tash si unë,
Asgjë nuk ka brënda,
Nuk ka çka!

Unë jam botë,
Bota është unë!
Bota e dikujt,
Por jo dikush
Bota ime!

* * *

Ikja jote,
Rrinte fshehur në trupin e një njeriu prej bore,
I cili u shkri
Nga dashuria e syve të mi!

SHKRUAJ NJË PËRGJIGJE

Ju lutem lini komentin tuaj!
Ju lutemi shënoni emrin tuaj këtu

Artikujt më të fundit

Virion Graçi: Peizazhi − rrëfimtari i rrezikuar

Jasunari Kavabata Njëri nga romanet më të mirë të nobelistit japonez Jasunari Kavabata “Vendi i dëborës” më jep...

“Uji, e gjithë pesha e tij” tregim nga Roxane Gay

Uji dhe dëmi prej tij nuk i ndaheshin Biankës. Kurdo që ngrinte sytë lart, kudo që ngrinte sytë lart, njollat e ujit shfaqeshin...

Joachim Röhm: Pa një karrierë solide në vendin tënd s’mund të përpiqesh “të pushtosh botën letrare” në Europë apo Amerikë

Intervistoi: Violeta Murati Ju jeni një përkthyes i rrallë i shqipes, të cilën e njihni mirë, në gjuhën gjermane. Një...

Drita dhe errësira e çmimit Nobel 2019

nga Rafia Zakaria (CNN) “Ju e dini se ishim ne që ju mbrojtëm për shekuj me radhë nga hordhitë...